We zijn heel blij met ons reisschema; alle hotels zijn prachtig en we slapen regelmatig in van die oude kasteeltjes/paleisjes. Veeeel te mooi eigenlijk en het is voor mij voor de eerste keer dat ik zo reis. Wel heerlijk want zodra je op je plekje bent aangekomen, kunnen we onze camera’s pakken en op pad gaan.

We vinden het beiden heel gaaf om door de kleine straatjes te struinen en te kijken, te genieten en op de plaat vast te leggen. Gelukkig vinden de meeste mensen het niet erg om op de foto te gaan. Meestal vinden ze het zelfs een eer en af en toe klinkt er een ‘ten roepies please’. (waar we meestal niet aan beginnen)

We komen ook veel armoede tegen: straatkinderen, straatfamilies… en dat is echt heel aangrijpend. Want zodra je iets zou willen geven, staan er vijftig kinderen om je heen….

Zo besloten we voor dit meisje en haar vriendinnetje en wat andere kinderen een soort ‘poffertjes’ te kopen. Maar zodra anderen dit doorhadden… en dan voel je je weer zo machteloos: want je kunt ze niet allemaal wat geven, want dan staan er honderd of duizend om je heen.

Op de tweede avond liepen we terug van ons restaurantje en in de megadrukte van de stad waar alles voorbij raast en toetert, zagen we deze man kreupelend door de wereld gaan. Het raakte me diep, heel erg diep…

Gevangen moment…

Deze trotse broer wilde maar al te graag op de foto… echt supersweet.

En wat kunnen ogen veel zeggen… meer dan duizend woorden…

We bezoeken ook heel wat forten en haveli’s (soort oude paleizen). Prachtige gebouwen van eeuwen oud, op bijzondere manieren gemaakt en heerlijk om te verdwalen. Dit weekend slapen we ook in een haveli: echt bijzonder mooi.

Op mijn Facebook-pagina van Karakteristiek Fotografie staan nog veel meer foto’s. Het is met facebook een hele makkelijke en snelle manier om foto’s te uploaden. En later komen er vast ook nog foto’s hier op de weblog.

Tot de volgende keer!

Als hij zich met zijn rolstoel naar de lift beweegt, beschrijf ik hem de kleine kamer met het doek dat voor het raam hangt en dat dient als gordijn. “Ik vind het heel mooi”, zegt hij met het enthousiasme van een jongen van acht jaar, die net een jong hondje heeft gekregen. Mijnheer Winst, u heeft nog niet eens de kamer gezien, wacht eerst eens even.” “Dat heeft er niets mee te maken”, zegt hij. Geluk is iets dat je van tevoren kiest. Of ik mijn kamer mooi vind, hangt niet af van van de meubels of van de decoratie. Dat hangt eerder af van hoe ik dingen waarneem.” “Ik heb al in mijn hoofd besloten dat ik mijn kamer mooi vind. Het is een beslissing die ik elke ochtend neem als ik wakker word.”

“Ik heb de keuze om de hele dag in bed te blijven liggen en alle moeilijkheden te gaan tellen van mijn lichaamsdelen waarmee ik problemen heb òf opstaan en de hemel bedanken voor de lichaamsdelen die wel werken.” “Elke dag is een cadeau en zolang ik mijn ogen kan openen, richt ik mij op de nieuwe dag en denk aan alle gelukkige herinneringen uit mijn leven.” “Ouderdom is als een bankrekening, je haalt er wat vanaf als je het nodig hebt.” “Dus mijn raad aan jou is, veel geluk op je geluksbankrekening te storten.” “Bedankt nog voor je medewerking en je bijdrage op mijn bankrekening.”

Herinner je de volgende eenvoudige regels om gelukkig te zijn:

1. Bevrijd je hart van haat
2. Bevrijd je hoofd van zorgen
3. Leef eenvoudig
4. Geef veel
5. Verwacht niet veel

Sakura

Ik denk dat het ongeveer tien jaar geleden is dat ik als voorlichter van Woord en Daad een reis maakte naar India om diverse projecten te bezoeken. India heeft diepe indruk op mij gemaakt. En altijd dacht ik: daar wil ik nog een keer naar terug… om foto’s te maken! De afgelopen jaren heb ik aan deze en gene gevraagd of ze mee wilden gaan, maar of zin, of tijd, of geld of iets anders ontbrak. Maar nu heb ik een leuke reisgenoot gevonden: Linda en ik hopen twee weken door noord-west India te reizen met als belangrijkste doel: veel leren op fotografiegebied en mooie foto’s maken!

Op vakantie gaan en foto’s maken, is anders dan een fotografiereis. Bij de eerste ga je met vakantie en maak je foto’s van dat wat je meemaakt, bij de tweede ga je in de eerste plaats om foto’s te maken. En daarvoor trek je veel uit de kast

De foto’s die ik voor deze blog gebruikt heb, zijn van Matt Brandon. Een fotograaf die me al jaren inspireert in zijn magnifieke foto’s en vooral portretten. Hij is iemand geweest die het vuurtje van reisfotografie wakker heeft gehouden.

Uit ervaring weet ik dat India een ‘heftig’ land is. De geuren, de kleuren, de geluiden… het is allemaal ongelofelijk gevarieerd en intens. Ik ben ook benieuwd wat we gaan eten (en hoop dat we er niet ziek door zullen worden). Ik besef dan ook dat het geen vakantie zal zijn om tot rust te komen, ik zie het meer als een soort werkreis. Zo kan ‘t bijvoorbeeld betekenen dat ik een uur wacht om daar foto’s te nemen, ‘omdat dan het licht beter is’. En er zal niemand zijn die tegen me zegt: leg nu die camera eens even neer… (toch Linda?)

Zo is mijn bagage in de eerste plaats gericht op fotograferen: goede apparatuur, accessoires zoals statief, lampjes enz. De ruimte die overblijft, zal gevuld worden met kleding en wat ‘noodrantsoen’.

Ik realiseer me ook dat India een heftig land is, als je het hebt over armoede en rijkdom. De grootste groep miljonairs woont in India, daarentegen is de overgrote meerderheid arm tot zeer arm. En dat met een miljard mensen die er wonen. Ook dat doet iets met je…

We hopen te reizen met India-online en we hebben alle vertrouwen dat het goed geregeld is. Slaapplaatsen en vervoer is in elk geval al gereserveerd… en de rest zien we wel. Het weer stemt me in elk geval vrolijk.

Natuurlijk ga ik proberen af en toe een of meerdere foto’s te plaatsen, maar dat zal helemaal afhangen van de mogelijkheden (denk aan tijd, aan internetbeschikbaarheid). Met traag internet is het lastig om op mijn website in te loggen (weet ik uit ervaring met afrikaans internet). Er bestaat een optie dat het makkelijker en sneller gaat dat ik een paar foto’s op mijn Facebook upload. Als je onderaan de homepage mijn website ‘liked’ /’leuk vindt’, (Of je zoekt even op Facebook naar Karakteristiek Fotografie en ‘liked’ die pagina), dan krijg je automatisch een nieuwe update van Karakteristiek Fotografie op je nieuwspagina.  Met natuurlijk de meest verse updates vanuit India!

Het liefst zou ik een reizende fotograaf willen worden, haha! Ik hoop dat we veel gaan leren en meemaken en stiekem ben ik ook benieuwd hoe ik India door ‘mijn ogen’ zal fotograferen.

Omdat de bruiloft in de buurt van Maasdam/Oud-Beijerland was, heb ik de nacht daarvoor daar in de buurt geslapen. Dat scheelt erg vroeg op staan en filestress; en was ik al lekker op tijd bij de bruid om iets van de voorbereidingen vast te leggen.

Daar hebben we de bruidegom in de old-timer!

Wat ben je mooooooooi!!!

Voor de fotoreportage zijn we naar Dordrecht gegaan. Een prachtige stad!

En ‘natuurlijk’ ook wat foto’s bij de haven en de boten. Michiel is voor zijn werk dagelijks in de Rotterdamse haven en in de Amsterdamse grachten te vinden!

Leuk detail!

Maar wat was het koud… de temperatuur was ongeveer -8, maar de snijdende wind maakte heel heel erg koud! Poseren en fotograferen valt dan niet altijd helemaal mee, met zulke stijve koude vingers en tenen…

Gelukkig kwam de zon net boven de huizen tevoorschijn… en dat scheelt al een heleboel! We hebben steeds ongeveer 10 minuten foto’s gemaakt en dan sprongen we de auto weer in… opwarmen. En dan weer bij een volgend plekje bibberen

Kus bij de kerk

In het park is het nog mooi wit!

Dan nog even naar huis. Wat is een bakje koffie en thee dan extra lekker! Opwarmen!! Erg leuk en feestelijk waren de strikjes aan de kopjes en de ‘personal touch’ aan de theezakjes!

En dan op weg naar Oud-Beijerland…

waar in een kleine, maar erg sfeervolle zaal het huwelijk is voltrokken!

Hihi… kijken of ze het wel goed doet

Gefeliciteeeeerd!!

Hoe cool als die sterretjes op de auto! Terwijl de gasten liepen, werd het bruidspaar naar de volgende locatie gebracht.

Want in de ‘Heeren van Beijerland’ stond de bruidstaart klaar!

Is altijd een leuk en feestelijk gezellig moment: het aansnijden en opeten van de bruidstaart.

Het bruidsboeket had aardig geleden onder de kou en er waren verschillende bloemen echt bevroren, dus ik heb voor deze ringen dankbaar gebruik gemaakt van de bloemen die op de bruidstaart stonden.

In het prachtige kerkje in Cillaarshoek werd daarna een kerkdienst gehouden.

En nu heerlijk samen!!

Ik vond het leuk om weer eens in het westen van het land te zijn, bedankt dat ik jullie dag mocht vastleggen. Geniet nog heerlijk na van jullie dag!

P.S. Bezoekers van deze weblog: klik gerust op ‘vind-ik-leuk-button’!

Twee collages van de twee dametjes! En het blijft elke keer weer bijzonder dat elk mensje uniek is, met z’n eigen prachtige handjes, voetjes, oogjes, mondje, gezichtsuitdrukking…

De vogeltjes op bovenstaande collage komen van het behang van haar slaapkamer.

En hoe vind je bij onderstaande collage de foto met de hand van ‘overgrootmoeder’?

De afgelopen jaren heb ik met enige regelmaat een ra-ra geplaatst. Detailfoto’s van meestal alledaagse dingen en als je als eerste tien goede antwoorden stuurde, kon je een prijsje winnen. Hoe leuk de ra-ra’s ook waren, het is tijd voor iets nieuws.

Een aantal opties zijn:

1. Per maand kies ik ‘mijn’ drie mooiste foto’s uit en jullie stemmen welke de allermooiste is. Van de twaalf mooiste foto’s kunnen we aan het eind van het jaar een kalender maken ofzoiets.

2. Per kwartaal kunnen jullie meedoen aan een kleine foto-wedstrijd, elke keer met een ander thema. De winnaar/winnares kan iets winnen.

3. Elke maand kunnen jullie gratis een mooie screensaver downloaden van deze website.

4. Elke maand een prijsvraag met betrekking op fotografie.

5. Het leukste, lekkerste recept van de maand op deze blog.

Nog meer ideeën?

En de grootste vraag aan jullie allemaal: wat zouden jullie leuk vinden?

Ook al heb je nog nooit gereageerd, – doe het dan nu wel voor een keer!! Want hoe kan ik gedachten raden van honderden webloglezers?

Zaterdagmorgen reed ik terug van een opdracht in Loosdrecht en had op de heenweg al gemerkt dat meneer ‘Winter’ in het oosten iets anders had achtergelaten dan in het midden van het land. Dus op de terugweg kon ik het niet laten deze witgerijpte wereld op de foto te zetten.

Sneeuw is prachtig, rijp vind ik wellicht nog mooier! Het was wederom ook ongelofelijk koud en mijn batterijen van m’n ene camera wilden niet zo goed (steeds snel leeg) in de kou. Tip: strijk je batterij een paar keer tegen je kleren en hij wordt weer even ‘warm’ genoeg.

Als je goed kijkt, stap je werkelijk een andere wereld binnen: eentje van de prachtigste mini-ijskristallen.

Moet je toch eens kijken hoe deze kristallen glinsteren!

En de berkenkrullen zijn natuurlijk magnifiek!

Speciaal voor Sjoerd

Nederland op deze winterdag is echt wel mooi.

Sneeuw zuivert de grond zodat er in het voorjaar weer mais kan gaan groeien.

Vijfling.

Wat is de macro-wereld toch bijzonder en wat ben ik blij dat ik een macro-lens heb!!

Thank you Lord for this magic world!

Vandaag is de dag dat Cynthia en Sjaak verloofd zijn. Een mooie stap in hun liefdesleven…

Ik wil je knuffelen…

Ik had de rode zitzak meegenomen en dat kleurt natuurlijk lekker in de sneeuw!

Kleurzwartwitje.

Vol verwachting de toekomst in kijken.

Zoiets moet je vieren! Lachen, springen, dansen… Heerlijk en dan zo in die witte wereld.

Sweethearts!

Sneeuwprinses

En is dit niet heel symbolisch? Twee levens omvat door de band van de liefde…

En ff sneeuwballen gooien!

Hoeplakeeee! Met jou samen kan ik heel de wereld aan!

Ik heb echt genoten om deze shoot te maken! Het weer was natuurlijk een extra cadeautje, maar wat is het leuk om de ‘liefde’ vast te leggen!

P.S. Als je dit een heel klein beetje, een beetje, een beetje erg, erg of heel erg leuk vindt… laat het weten via Facebook! (en klik op de button)

Lekker even rennen… loskomen en misschien wat warm worden.

We dachten dat het buiten wel te doen was, maar na vijf minuten stonden mijn vingers gevoelloos stijf en bibberde het bruidspaar alles bij elkaar en vluchten we echt naar binnen. Bij Radio Kootwijk had het bruidspaar geregeld dat we naar binnen konden. En al was het jammer dat ze met grote boren en slijpen aan de gang waren om de o-zo-mooie vloer te renoveren: er waren nog best plekjes om foto’s te maken. En de eerste morgenstralen maakte het licht wel heel mooi!

Sprookjeslicht

Alleen op de mozaïek-doolhof-wereld.

Lief

Bruidegom in de spotlight

En dan trotseren we opnieuw even wind en kou en we lachen!

en we dansen en we spelen.

Bewijs dat er begin 2012 toch echt een beetje sneeuw gevallen is

De tweede locatie was bij Ceasarea in Ugchelen. En daar was het gelukkig iets meer beschut tegen de wind.

Het ritme van bogen is en blijft natuurlijk heerlijk om mee te spelen.

In het gemeentehuis van Apeldoorn is het huwelijk voltrokken.

Kijk, moet je zo doen…

Het verlegen ringenmeisje…

Ja gezegd. Ringen gewisseld. Handtekeningen gezet. Nu is het een feit: meneer en mevrouw den Hertog !

Bubbels blazen als het zo hard waait valt nog niet altijd mee!

En als deze jongeheer ooit gaat trouwen, mag ik zijn bruidsreportage maken. Dat heeft ie zelf beloofd vandaag!

Omdat het voorjaar en winter tegelijk was en ik niet kan kiezen, besluit ik met twee ringenfoto’s.

P.S. Heb je Facebook? Maak gerust gebruik van de ‘vind-ik-leuk-button’! Natuurlijk mag je ook een reactie achterlaten, altijd leuk.

Zo heb ik half januari o.a. een workshop gevolgd bij Sassen-Verstraaten. Ellen en Marco zijn ontzettend gedreven, hebben goede ideeen, zijn top in het mooi laten poseren van bruidsparen en ik heb bij hen veel geleerd en weer extra zin in de bruidsreportages voor dit jaar! A.s woensdag mag ik weer voor het eerst… (als je goed kijkt, zie je me op de linkerfoto zitten)

Tussen alle bedrijven door werden we het afgelopen weekend opeens opgeschrikt door het feit dat mijn site gehackt was! Gelukkig heb ik een onwijs slimme en handige broer die er gelijk bovenop zat. Met zijn bedrijf Depositado heeft hij al heel veel ervaring opgedaan in het bouwen van (ingewikkelde) sites. Maar dat een site als de mijne gehackt werd, had hij nog nooit meegemaakt. De boosdoeners/grappenmakers komen waarschijnlijk uit zuid-oost-azie. Maar gelukkig is er verder geen schade aan mijn website.

Vandaag was ik op een seminar van Beeldcentrum, over ‘De Nieuwe Fotograaf’. Ben je een fotograaf 1.0 of 2.0? Met andere woorden: benut je de mogelijkheden van de sociale media (zoals Facebook, Twitter, LinkedIn enz. enz) op een goede manier of laat je dit helemaal links liggen? Hoe ver ga je, welke keuzes maak je enzovoorts.

Een ding is voor mij wel duidelijk geworden: net zo goed als ‘ooit’ de telefoon z’n intrede deed en het uiteindelijk een ‘must’ was, kwam er ooit iemand die zei: ‘ik stuur je nu iets, moet je even op je computer kijken. En eigenlijk moet je dat elke dag even checken. Dat heette ‘e-mail’. Tegenwoordig is de email niet meer weg te denken uit ons leven. En nu is er weer zoiets: de sociale media. Werk kan door dit soort media veel sneller, je hebt snel oplossingen voor je vraag/zucht/klacht/gemopper en de maatschappelijke ladder verandert: want een secretaresse kan minimaal zoveel ‘macht’ hebben in dit opzicht dan een directeur van een groot bedrijf.

En verder merk ik dat ‘wintertijd’ voor mij ook een vorm van ‘stille tijd’ is. Tijd om na te denken over diverse facetten uit het leven: waarom doe ik wat ik doe? Waarom vind ik wat ik vind? Relaties met God en mensen om ons heen. Vragen stellen aan jezelf en al zoekend antwoorden vinden. Niet altijd makkelijk, wel heel nuttig en verhelderend. Dus als ik even niet twitter, facebook oid dan weet je wat ik doe: even aan mezelf werken En met deze kou doe ik dat met een lekker kop thee in m’n handen…